گالری تصاویر
اطلاعیه ها
برگزاری بازار خیریه در دوبلین
مشارکت فعال سفارت کشورمان در بازار خیریه بین المللی دوبلین
مشارکت فعال سفارت جمهوری اسلامی ایران در بازار خیریه بین المللی دوبلین
 ١٣:٠٦ - 1396/08/29 - نظرات : ٠متن کامل >>
تسلیت مقامات ایرلندی به سفیر جمهوری اسلامی ایران به مناسبت وقوع زلزله اخیر در کشورمان
ابراز همدردی مقامات ایرلندی
ابراز همدردی مقامات ایرلندی
 ١٨:١٤ - 1396/08/23 - نظرات : ٠متن کامل >>
دیدار سفیر جمهوری اسلامی ایران با رئیس مجلس سنا و رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و ایرلند
رئیس مجلس سنای ایرلند : ایران کشوری مهم دربرقراری صلح در خاورمیانه است.
ایرلند و اتحادیه اروپا در برابر هر گونه نقض برجام مقاومت می کنند.
پیوندهای مهم
  • پورتال امام خمینی
  • دفتر مقام معظم رهبری
  • ریاست جمهوری
  • معاونت امور مجلس
  • نقشه جامع علمی کشور
  • Ministry of Science, Research and Technology
  • صندوق احیا و بهره برداری از بناهای تاریخی و فرهنگی کشور
بخش فرهنگی

ادبیات ایرلندی و زبان انگلیسی 

1-دوران اولیه ادبیات ایرلندی

دوران طلایی مسیحیت و تعلیم و تعلم در ایرلند از قرن ششم آغاز و تا قرن نهم میلادی ادامه داشت .مجموعه ای از نوشته ها که به گویش رایج این دوران، موسوم به ایرلندی  قدیمی نوشته شده همچنان موجود است . این نوشتجات که اشعار عبادی و بزمی، نثرهای حماسی، اصول قانونی و تاریخی و همچنین تفاسیر اندیشمندانه از انجیل و متون مربوط به قوائد و دستور زبان لاتین را شامل می شوند توسط محققینی به نگارش درآمده اند که در مدارس مذهبی آن دوران تربیت شده بودند. تأثیر آیین مسیحیت در فرهنگ و تمدن ایرلندی به اندازه ای بود که حتی متون حقوقی اولیه این سرزمین تحت نفوذ تعالم کلیسا  قرار داشته است. با این حال، تاثیر عوامل و عناصر سنت های پیش از مسیحیت غیر قابل انکار بوده و از ترکیب این دو، فرهنگ نوینی بنا نهاده شد. ایرلندی ها ادعا می کنند که ادبیات دوران اولیه آن ها بر روی ادبیات دوران های بعدی اروپا بدون تأثیر نبوده و نمونه هایی مثل «خمیر مایه عشق دردناک» را به عنوان بارزترین نمونه عنوان می کنند.

همان طور که گفته شد این رشد ادبی تا قرن نهم همچنان ادامه داشت. اما پس از آن با تاخت و تاز وایکینگ ها و استقرار آنان در ایرلند، دوران رکورد ادبی موسوم به دوره میانی در ادبیات ایرلند آغاز گشت. این زمان فاقد طراوت و تحولی است که ایرلند دردوران اولیه شاهد آن بود ولی با این حال شخصیت ها و آثار برجسته ای نیز در این دوران عرضه شده است که از جمله می توان به شعر طولانی آربر تاش اشاره کرد که در سال 998 میلادی در رابطه با تعالیم انجیل موسوم به سالتین ناران سروده شده است.

به دنبال تغییرات سیاسی و اجتماعی که با ورود نورمان ها در سال 1169 ایجاد شد دورۀ جدید کلاسیک در زبان و ادبیات ایرلندی چهره گشایی کرد. مشخصه این دوران که تا قرن هفدهم تداوم داشت استفاده از یک زبان ادبی استاندارد و نوین است. این سبک ادبی برخلاف گذشته که آثار آن بیشتر ماهیت مذهبی داشت به وسیله مکاتب ادبی غیر دینی که شعرای حرفه ای و محققین ادبی مدعی آن بودند بنا نهاده شد. تصنیف هایی که این شعرای حرفه ای سروده اند بخش قابل توجهی از ادبیاتی که همچنان از آن دوران باقی مانده است را شامل می شود. غالب سروده های این شعرا عبارت از ستایش و مدح حامیان اشرافی آنان است. اکثر موضوع های مذهبی و حکایت های این دوره از منابع خارجی و عمدتاً از فرانسه و انگلیس اقتباس و ترجمه شده است ولی برخلاف اشعار عشقی که مورد علاقه شعرای حرفه ای و طبقه اشراف بود، این حکایت ها چندان مورد توجه قرارنگرفت.

در اواخر قرن هفدهم که دوره انتقال به دوره جدیدتری به حساب می آمد مجدداً حالتی از رکود بروز کرد. در این دوره تألیفات زیادی به منظور حفظ سوابق تمدن سلتی به نگارش در آمد. اما شعر ایرلندی به علت کاهش حمایت از شعرا و سرودهای آنان به وسیله جایگزینی های سنتی (کلاسیک)، شمارش وزن از طریق آوا فشاره و عروض مشخص است. حتی پس از ادبیات اشرافی یا مدیحه سرایی که تشویق و تمجید از سوی شعرا به طور کامل متوقف شده بود، در قرن هیجدهم نیز ادبیات ایرلند توسط روحانیون، کشاورزان، صنعتگران و مدیران مدارس به توسعه خود ادامه داد. این گروه با تلاش و همت خود سنت کتابت را حفظ و اشعاری را سرودند و همچنین موضوعات پند آموز و نثرهای حکایت گونه فراوانی را عرضه کردند. در قرن نوزدهم مجدداً جامعه ایرلندی با شکاف و انحطاط شدیدی روبرو شد و توسعه ادبیات ایرلندی از سرعت افتاد. در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم اشعار فولکولوریک به اندازه کافی رشد کرده و مورد توجه فعالین و متفکرین تجدد طلب ایرلند قرار گرفت.

2- احیاء زبان ایرلندی و موج دوم

                      با توجه به جنبش و حرکتی که دراوایل قرن نوزدهم ایجاد شد. کتاب خوانی در سطح وسیعی مورد توجه مردم قرار گرفت و به دنبال آن از سال های 1820 نسل جدیدی از نویسندگان که با نگاه و توجه به مدل های اروپایی هم عصر خود و با استفاده از الفاظ جدید ادبی آثار با ارزشی را بزبان ایرلندی ارائه می دادند، ظهور کردند. تعدادی از ادبا نیز قصه های کوتاه جدیدی که محبوبیت زیادی هم در میان عامه مردم پیدا کرده بود به زبان ایرلندی یا سلتی خلق کردند که فراگیر شدن این آثار و استقبال عمومی از آنها موجب رشد و اعتلای زبان ایرلندی گردید.

جنبش احیاء زبان ایرلندی که نگران از بین رفتن سنت های بومی و محلی خود بود به جمع آوری ادبیات شفاهی –که در زبان ایرلندی بسیار فراوان و همچنان باقی مانده بود –پرداخت. دو دانشمند به نام های یوجین اکری و جان اودونوان در اوایل قرن نوزدهم برای اثبات آثار فرهنگی و آداب و سنن ملی خود و تدوین آن برای مطالعه آیندگان تلاشی را آغاز کردند. این دوتن، نوشته های خطی کهن را ترجمه و تاریخ شهرها و آبادی ها را تحریر و فرهنگ محلی و اسامی اماکن را ثبت کردند و در بارۀ زندگی مردم  ایرلند در روزگار باستان مقاله ها و کتاب های متعددی را نگاشتند و سخنرانی ها کردند که اکنون در بخش فلکورلور ایرلندی دانشگاه یو. سی. دی دوبلین نگهداری می شود.

نسخه های خطی کهن که از قرن ها پیش به جا مانده بود حاوی وقایع تاریخ باستان و قانون های گذشتگان و حکایت مردان و زنان پیش از تاریخ بود. انتشار نخستین ترجمه این داستان ها افکار و اندیشه بسیاری از مردم ایرلند را متحول کرد. اینان دریافتند که سرزمین آنان همواره در تنگدستی و ناکامی غوطه ور نبوده و روزگاری نیاکان آنها تمدن پر شکوهی در منطقه خود داشته اند. با این پیش زمینه بود که درسال 1893 انجمنی با هدف احیاء زبان سلتی یعنی همان زبانی که نسخه های کهن به آن زبان نوشته شده بود تشکیل شد. پس از مدتی حتی محققانی که در درستی تلاش برای احیاء زبان  ایرلندی تردید داشتند دریافتند که زبان انگلیسی که مردم ایرلند به آن سخن می گویند آمیخته به اصطلاحات سلتی است. در این دوره برای احیاء این زبان، افسانه های ایرلندی در قالب شعر و در اواخر قرن نوزدهم به صورت یک رشته نمایشنامه ارائه گردید. نکته جالب در ادبیات این دوره این است که تلاش برای احیای فرهنگ ملی و زبان ایرلندی با تشدید مبارزات استعمار زدایی و دفع حاکمیت انگلیس همراه شده و یک ماهیت رزمی و حماسی به خود گرفته بود. مهم تر از همه این که مردم به خود باوری نیز دست یافته بودند و همین امر در پیروزی و کسب استقلال سیاسی بسیار مؤثر بود. اکنون اکثر جمعیت ایرلند به علت عدم آشنایی کامل به زبان ایرلندی تنها می توانند ترجمه انگلیسی این آثار ادبی را مطالعه کنند. سخنرانان و نویسندگانی هم که بتوانند آثار برجسته ای به این زبان ارائه نمایند بسیار کم هستند.

3- ادبیات و داستان های نمایشی ایرلندی به زبان انگلیسی

              نگارش آثاری با محتوا و مفهوم فرهنگ ایرلندی به زبان انگلیسی ادبیات آنگلوآیریش خوانده می شود که اصلاحی است برای متمایز ساختن آن از ادبیات کلاسیک انگلیسی از یک سو و ادبیات ایرلندی از سوی دیگر. ادبیات آنگلو- آیریش حاوی یک ماهیت ملی است که به ادبیات ایرلندی نیرو و انگیزه جدیدی داد. چرا که در طول تاریخ و سلطۀ انگلیس زبان ایرلندی افول کرده و زبان انگلیسی به تدریج جایگزین آن گشته و خلق آثار ایرلندی به حداقل خود رسیده بود. اما ادبیات جدید که محتوای ایرلندی داشت، هرچند به زبان انگلیسی ارائه می شد ولی با توجه به محتوی خود باعث حفظ فرهنگ و سنن ایرلندی شد.                                                              

اولین تحول بزرگ ادبی قرن هجدهم درایرلند که مقارن با دوران حاکمیت استعماری انگلیس در این کشور بود، این است که ادبیات ایرلند بیشتر ماهیت پروتستانی پیدا کرده بود. نویسندگان این دورۀ در مدارس و دانشگاه های انگلیسی ایرلند مثل ترینیتی تربیت شده و بعداً به لندن که مرکز ادبیات بود جذب گشته و در آن کشور مقیم شدند. برخی از این نویسندگان در یک زمان که مقارن بود با انقلاب فرانسه و شورش های استعماری آمریکا، علیه سیاست های انگلیس مطلب نوشتند و برخی دیگر از آن ها از آلام و دردهای مردم ایرلند گفتند و با قلم خود مبارزین را یاری دادند. بیشتر نویسندگان درنیمه اول قرن نوزدهم عمدتاً روی تهیه مجله دانشگاه دوبلین و بعدها روی هفته نامه ملت که در سال 1842 به منظوره تجدید و نوسازی روح ملی گرایی ایرلندی تأسیس شده بود. تمرکز داشتند.

توماس دیویس که نیاکانش از مردم ویلز انگلستان بودند و در ترینیتی کالج تحصیل می کرد گروهی از روشنفکران  آزاده مثل فرانسکا الجی و جیمز کلارنس مانگان یکی از محبوب ترین شعرای ایرلندی را گرد آورد. دیویس همچنین با کمک عده ای دیگر از روشنفکران ، هفته نامه ملت را که وسیله ای برای نشر افکار آن شعرا و اندیشمندان بود تأسیس کرد. این گروه همچنین دست به کار گردآوری آثار میراث ملی زدند و حفظ ساختمان های تاریخی را تشویق کردند و در حفاظت از زبان سلتی که به علت غلبه زبان انگلیسی رو به زوال می رفت، کوشش کردند.                               

                                                                                         

ادبیات آنگلو –آیریش در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شاهد یک رنسانس بود. از برجسته ترین رمان نویسان این دوره می توان جیمز جویس (1941-1882) را نام برد. که رمان وی به نام الیسز از جمله مشهور ترین کارهای نثر ادبی قرن بیستم است. فلن اوبراین (1966-1911) فرانک اوکانر (1966-1903) از دیگر نویسندگان برجسته این دوره می باشند. ادبیات ایرلند در اوج درخشش خود در قرن بیستم شاهد دریافت چهار جایزه ادبی نوبل بود. جورج برنارد شاو (1950-1856) نویسنده نامدار ایرلندی که آثار خود را به زبان انگلیسی نوشته و در کشور ما او را به عنوان یک نویسنده انگلیسی می شناسند، ساموئل بکت، ویلیام باتلر یتس و سیموس هنی از جمله شخصیت های ادبی ایرلند هستند که به علت آثار برجسته شان به دریافت جایزه ادبی نوبل مفتخر شده اند.                                                                                                                                                       

درنیمه قرن بیستم نویسندگان مشهوری مثل کینسلا در سال 1968 کتاب «رهروی شب» و جان مونتاگو در سال 1972 کتاب «زمین ناهموار» را نوشتند. این دو با شیوه های بسیار متفاوتی مسائل دردناک و رنج آور هویت شخصی و ملی مردم ایرلند را بیان کردند که  تلاشی بود برای احیاء فرهنگ و ادب اصیل ملی این کشور، موهان، لاگلی و شیموس هینی (معروف ترین شاعر معاصر ایرلندی) از جمله کسانی بودند که هریک با شیوه مخصوص خود به موضوع ایرلند شمالی به عنوان بخش جدا شده فرهنگ و تاریخ ایرلند پرداختند.

در این نقش شیمون هینی به ویژه در عرصه جهانی بسیار شایان توجه بود. هینی پس از دریافت درجه ممتاز در زبان انگلیسی از دانشگاه کوئیز بلفاست، از1972 تا 1996در آنجا به تدریس مشغول شد و نقش عمده ای در پرورش نسل جوان نویسندگان ایرلندی ایفا کرد. سپس به آمریکا رفت و از 1989 تا 1994 استاد شعر، شاعری در دانشگاه آکسفورد بود و اکنون استاد مقیم در مرکز رالف والدو امرسون در دانشگاه هاروارد است. در میان کارهای وی جزیره توقفگاه در سال 1984 ودیدنی ها در سال 1991 شناخته شده ترین آثار می باشند. هینی در سال 1995 به خاطره بیان مصائب ملت ایرلند در اشعارش موفق به دریافت جایزه نوبل در رشته ادبیات شد، که افتخاری بسیار بزرگ برای ادبیات ایرلند به شمار می رفت. توجه به اسطوره های کهن و کشاندن آنها به شکلی به دنیای جدید و دگرگون کردن آن ها و همچنین توجه به زبان امروز انگلیسی از ویژگی های شعر اوست. این شاعر بزرگ ایرلندی در ادامه موفقیت های خود توانست جوایز ارزشمند دیگری نیز مانند جایزه کتاب سال ویت برد در 1997 برای کتاب تراز ، جایزه کتاب سال ویت برد در 2001 برای ترجمه جدیدش از بیوولف و جایز معتبر تی . اس. الیوت برای مجموعه شعر ناحیه و رایره در سال 2007 را نیز دریافت کرد و به افتخارات خود و جامعه ادبی ایرلند افزود.

اداره کل ارزیابی و نظارت
سامانه تایید اسناد کنسولی
برای تایید کلیه اسناد کنسولی و دانشجویی اعم از وکالتنامه ، گواهی امضا، تایید مدارک دانشجویی و پزشکی امکان پذیر است
سامانه روادید الکترونیکی
امکان دریافت روادید الکترونیک به صورت برخط در این سامانه تعبیه شده است
سامانه امور کنسولی و ایرانیان
در این سامانه کلیه فرم های کنسولی و قوانین مربوطه درج گردیده است
کليه حقوق اين سايت متعلق است به وزارت امور خارجه جمهوري اسلامي ايران