معرفی سفیر یا نمایندگی

موسیقی در ایرلند

موسیقی در ایرلند

موسیقی ایرلندی در قرون وسطی همچون اکثر موسیقی های برجسته دنیا در آن دوران، عامیانه و مردمی بود. چنگ در دوران های تاریخی مختلف به عنوان یک آلت موسیقی برجسته و اختصاصی مطرح بود و در قرن هفدهم به علت نواختن آهنگ های حماسی و مخالف، به عنوان سلاح مردم ایرلند نام گرفت. یکی از معدود آهنگ سازان قدیمی ایرلند که برخی از کارهای وی برجای مانده « تورلواُکارلان» نام دارد که از سال 1670 تا 1738 می زیست.

پس از مرگ وی 220 قطعه از آثار هنری او جمع آوری و منتشر گردید. این مجموعه آثار پس از فستیوال موسیقی چنگ که در سال 1792 در بلفاست برگزار شد به همراه مجموعۀ آثار جویس و پتری و دیگران از جمله مهم ترین منابع آهنگ سازی شدند و در سراسر اروپا محبوبیت پیدا کردند.                                                        

از این رو است که آلات و ادوات موسیقی سنتی در ایرلند از محبوبیت زیادی برخوردار است. موسیقی که آلات و ادوات آن با استفاده از دهان نواخته می شود مثل نی و همچنین اشعار و قصاید آن، قرن ها پیش از طریق اسکاتلند و انگلستان وارد ایرلند شد. گذشته از این ها باید به شکل آواز خوانی ایرلندی که روی ابراز احساسات متمرکز است و به ندرت به موضوعات داستانی می پردازد، نیز اشاره کرد. به همین دلیل و تا حدی به واسطه انتشار سریع تصنیف های داستانی آوازهای محبوب و عامه پسند ایرلندی، آوازهای هستند که بدون همراهی ساز اجرا می شوند. با این حال موسیقی نقش خاص خود را دارد. اولین ابزار وآلات موسیقی چنگ و نی بود، اما در قرون اخیر ویولون و آکاردیون نیز پا به عرصه موسیقی گذاشته و به شدت رواج پیدا کردند. موسیقی همراه با رقص برپایه رقص زیبایی از ناحیه انگلیس و اسکاتلند استوار است به صورت گروهی اجراء می شود. رقص ایرلندی که از محبوبیت زیادی برخوردار است در سال های اخیر احیاء شده و حتی در مدارس به عنوان ورزش آموزش داده می شود.  

از سوی دیگر، هنر موسیقی اروپایی نیز به ایرلند وارد و در این کشور رواج یافت.این تحولات باعث شد در قرن هجدهم موسیقی دانان زیادی به دوبلین جذب شوند. در قرن اخیر نیز پاتر که در سال های 1918 تا 1980 و جرارد ویکتوری که در سال های 1921 تا 1995 می زیسته اند از طریق ارتباط با ارکستر سمفونی رادیو و تلویزیون ایرلند که پس از سال 1967 شکل گرفت ، موثرترین موسیقی دانان ایرلند بودند. یکی از برجسته ترین ویژگی های موسیقی ایرلندی در قرن حاضر توجه به موسیقی سنتی است. با همین هدف بود که در دهه 1960 فستیوال موسیقی افتتاح و زمینه را برای طرح سنت های قدیمی رایج در مناطق روستایی و دسترسی آنان به خیابان ها و سالن های موسیقی فراهم کرد. توجه ایرلند به موسیقی سنتی خود با پیشرفت های اقتصادی و به تبع آن با اتحاد و اتکای به خود ادامه یافت. این امر در دهه 1960 با کار  شان اُریاد که در سال های 1931 تا 1971 می زیست به اوج خود رسید. وی با تشکیل دسته موسیقی سنتی مرکب از موسیقی دانان این رشته که بیشترین عضو را داشت در موسیقی ایرلند انقلابی ایجاد کرد. اما هدف اصلی وی از ایجاد یک موسیقی محلی واحد تحقق پیدا نکرد.                                     

اما در انتهای دهه 1980 خواننده، ترانه سرا و آهنگساز جدیدی وارد عرصه موسیقی ایرلند شد. کریس دی برگ، متولد یک خانواده ایرلندی در وانادو تورتو، آرژانتین (15 اکتبر 1948) بود که به واسطه مسئولیت های دیپلماتیک پدرش در دولت بریتانیا، دوران کودکی و نوجوانی را در کشورهایی چون مالت، نیجریه و زئیر گذراند. روح حساس کریس دی برگ به شدت تحت تأ ثیر ظلم و ستم و استعمار مردم آفریقا قرار گرفت. تأ ثیر این مسأله به گونه ای بود که محتوای بیشتر اشعار، ترانه ها و آهنگ های دی برگ را در سال های بعد تنفر و بیزاری از جنگ، استعمار، ظلم و ستم علیه انسان و ستایش از عشق و احساسات پاک انسانی برای همه انسان های جهان بدون هیچ گونه مرزی تشکیل دهد. با توجه به این محتوای بود که اشعار و آهنگ های کریس دی برگ بیش از آن که در اروپا و یا آمریکای شمالی مطرح شود، در بقیه نقاط جهان از جمله ایران طرفداران بسیاری پیدا کند. در ایران کتاب اشعار و ترانه های این شاعر و آهنگ ساز ایرلندی به فارسی ترجمه شده است و در سال 2007 نیز گروه معروف موسیقی ایران یعنی گروه آریان کار مشترکی را به نام صلح با کریس دی برگ تولید و منتشر کرد که با استقبال بسیار گسترده مخاطبان ایرانی مواجه شد.             

 

وزارت امورخارجه | رواديد الكترونيك | تماس با ما | ساعات كار و تعطیلات سفارت | نقشه سایت | جستجو | گالری تصاویر